عوارض ترانگزامیک اسید: قرص خطرناک است یا سرم؟

عوارض ترانگزامیک اسید در حوزه مراقبت پوست به یکی از موضوعات پربحث تبدیل شده است. این ماده که زمانی تنها به عنوان دارویی برای کاهش خونریزی به کار می‌رفت، امروز برای درمان لک هورمونی مانند ملاسما و سایر انواع هایپرپیگمانتاسیون نیز استفاده می‌شود.

در این مقاله، به طور جامع به مقایسه قرص و سرم ترانگزامیک اسید می‌پردازیم و عوارض ترانگزامیک اسید در هر دو شکل مصرف را بررسی می‌کنیم. همچنین نقش این ماده در درمان لک هورمونی (ملاسما) و جایگاه آن به عنوان جایگزین هیدروکینون در محصولات روشن‌کننده پوست را مرور خواهیم کرد. با ما همراه باشید تا پاسخ این سوالات را با استناد به تحقیقات علمی و بررسی دقیق عوارض بیابیم.

ترانگزامیک اسید چیست و چه کاربردی در درمان لک‌ها دارد؟

ترانگزامیک اسید (Tranexamic Acid) یک ترکیب سنتتیک مشتق از آمینو اسید لیزین است. این ماده در پزشکی به عنوان عامل ضد خونریزی شناخته می‌شود و با کمک به انعقاد خون، برای جلوگیری از خونریزی شدید (مثلاً در عمل جراحی یا قاعدگی سنگین) تجویز می‌گردد. جالب است بدانید که اثر ترانگزامیک اسید بر پوست به شکل اتفاقی کشف شد؛ در سال ۱۹۷۹ یک محقق مشاهده کرد، بیماری که برای مشکل دیگری قرص ترانگزامیک اسید مصرف می‌کرد، دچار کاهش قابل توجهی در شدت ملاسما (لک صورت هورمونی) شد. پس از آن مطالعات متعددی اثربخشی ترانگزامیک اسید را در کاهش لک‌های پوستی تأیید کرده‌اند.

امروزه ترانگزامیک اسید به دو صورت خوراکی و موضعی برای کاهش هایپرپیگمانتاسیون به کار می‌رود. این ترکیب با مهار مسیرهایی که منجر به تولید ملانین اضافی در پوست می‌شوند، به مرور زمان رنگ پوست را یکنواخت‌تر می‌کند. به زبان ساده، ترانگزامیک اسید از طریق کاهش تولید برخی آنزیم‌ها و التهاب‌های درونی، روند ایجاد لک تیره را کند می‌کند. نتیجه این اثر، کمرنگ شدن تدریجی لک‌های موجود و جلوگیری از ایجاد لک‌های جدید است. به همین دلیل در درمان لک هورمونی مانند ملاسما، ترانگزامیک اسید نقش موثری ایفا می‌کند.

بسیاری از متخصصان پوست، این ماده را یک جایگزین هیدروکینون مؤثر می‌دانند که بدون عوارض طولانی‌مدت هیدروکینون می‌تواند اثرات مشابهی در روشن کردن پوست داشته باشد. به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داده است که محلول حاوی ۵٪ ترانگزامیک اسید به اندازه کرم ۳٪ هیدروکینون در درمان لک هورمونی (ملاسما) موثر بوده و بیماران رضایت بیشتری از ترانگزامیک اسید نسبت به هیدروکینون نشان داده‌اند. این یافته‌ها اهمیت ترانگزامیک اسید را به عنوان جایگزین هیدروکینون در درمان لک‌های پوستی نمایان می‌سازد.

با این حال، مانند هر ترکیب دارویی یا موضعی دیگری، ترانگزامیک اسید نیز ممکن است با عوارضی همراه باشد. این عوارض در برخی افراد ممکن است شامل واکنش‌های پوستی خفیف مانند قرمزی، خشکی یا سوزش باشد. این عوارض معمولاً به سرعت برطرف می‌شوند و جای نگرانی ندارند، اما در برخی موارد ممکن است عوارض ترانگزامیک اسید شدیدتر شوند و نیاز به قطع مصرف دارو داشته باشند. همچنین در مصرف خوراکی، برخی از عوارض ترانگزامیک اسید می‌تواند شامل مشکلات گوارشی مانند تهوع، استفراغ و دردهای شکمی باشد که در صورت تداوم، باید مصرف دارو متوقف شود.

با توجه به اینکه عوارض ترانگزامیک اسید ممکن است در برخی افراد پیش بیاید، مهم است که قبل از استفاده از این ماده به صورت خوراکی یا موضعی، با پزشک خود مشورت کنید. در نهایت، باید گفت که هرچند عوارض ترانگزامیک اسید وجود دارد، اما این ترکیب به طور کلی در مقایسه با بسیاری از داروهای مشابه، ایمن‌تر است.

عوارض ترانگزامیک اسید خوراکی (قرص)

پیش از مصرف قرص ترانگزامیک اسید جهت درمان لک هورمونی یا هر منظور دیگری، باید با عوارض ترانگزامیک اسید و اقدامات احتیاطی آن آشنا شویم. مصرف خوراکی ترانگزامیک اسید تنها با تجویز پزشک انجام می‌شود، زیرا هرچند بسیاری از افراد عوارض ترانگزامیک اسید را تجربه نمی‌کنند، اما در برخی موارد می‌تواند عوارض خطرناکی بروز دهد.

برخی از عوارض ترانگزامیک اسید به صورت خوراکی که ممکن است در ابتدای مصرف مشاهده شوند عبارتند از سرگیجه، تهوع، استفراغ، اسهال و درد عضلانی. این عوارض معمولاً خفیف بوده و طی مدتی کوتاه برطرف می‌شوند. با این حال، در صورت تداوم یا شدت گرفتن هر یک از مشکلات فوق، لازم است به پزشک اطلاع داده شود.

از سوی دیگر، تعدادی از عوارض جدی و نادر نیز با مصرف قرص ترانگزامیک اسید گزارش شده‌اند که نیازمند قطع فوری دارو و مراقبت پزشکی هستند. این عوارض خطرناک شامل علائمی مانند غش یا تشنج، اختلالات بینایی (مانند تاری دید یا کوررنگی)، وجود خون در ادرار یا سوزش هنگام دفع ادرار، ضعف یا بی‌حسی ناگهانی در یک سمت بدن، سردرد شدید و ناگهانی، اختلال در تکلم یا حفظ تعادل، درد قفسه سینه و بازوی چپ، تنگی نفس ناگهانی یا سرفه همراه با خون و نیز واکنش‌های آلرژیک شدید (مانند تورم صورت و گلو یا کهیر) می‌باشند. مشاهده هر یک از این علائم هشداردهنده پس از مصرف قرص، نشان‌دهنده عوارض ترانگزامیک اسید جدی است و بیمار باید مصرف دارو را متوقف کرده و فوراً به پزشک مراجعه کند.

یکی از مهم‌ترین خطرات مصرف خوراکی ترانگزامیک اسید افزایش استعداد بدن به تشکیل لخته خون (ترومبوز) است. عوارض ترانگزامیک اسید در این زمینه می‌تواند به شکل ترومبوز ورید عمقی (لخته در عروق اندام‌ها) یا آمبولی ریه بروز کند که بسیار خطرناک است. البته این عارضه عمدتاً در مصرف دوزهای بالا یا طولانی‌مدت و در افراد مستعد (مانند کسانی که سابقه لخته شدن خون، سکته یا بیماری‌های انعقادی دارند) مشاهده می‌شود.

به همین دلیل، قرص ترانگزامیک اسید حتماً باید تحت نظارت پزشک مصرف شود و در افرادی که ریسک ترومبوز دارند تجویز نگردد. پزشک معمولاً پیش از تجویز این دارو در مورد سابقه مشکلاتی نظیر اختلالات انعقاد خون، بیماری‌های قلبی-عروقی، مشکلات کلیوی یا بینایی و نیز دوران بارداری از بیمار سوال می‌کند تا از ایمنی مصرف اطمینان حاصل شود. در مجموع، می‌توان گفت عوارض ترانگزامیک اسید خوراکی هرچند در اغلب افراد خفیف است، اما در موارد نادر می‌تواند خطرناک باشد. از این رو مصرف قرص ترانگزامیک اسید بدون مشورت پزشک و بررسی وضعیت سلامتی فرد توصیه نمی‌شود.

همچنین باید توجه داشت که سرم ترانگزامیک اسید خوراکی (قرص) با برخی داروها تداخل دارد. به عنوان مثال، مصرف همزمان ترانگزامیک اسید با داروهای ضدانعقاد (رقیق‌کننده خون مثل وارفارین)، داروهای ضد خونریزی، استروژن‌ها (از جمله قرص‌های ضدبارداری هورمونی) و برخی مشتقات رتینوئید خوراکی می‌تواند خطر لخته شدن خون یا سایر عوارض را تشدید کند. بنابراین، در صورت تجویز قرص ترانگزامیک اسید، فهرست داروهای مصرفی بیمار باید توسط پزشک بازبینی شود.

عوارض ترانگزامیک اسید موضعی (سرم)

ترانگزامیک اسید موضعی که به شکل سرم ترانگزامیک اسید در روتین مراقبت پوست استفاده می‌شود، از نظر عوارض وضعیتی کاملاً متفاوت با فرم خوراکی دارد. به طور کلی، تحقیقات و تجربه بالینی نشان داده‌اند که سرم ترانگزامیک اسید برای انواع پوست بی‌خطر بوده و عارضه جدی به دنبال ندارد. عوارض ترانگزامیک اسید در کاربرد موضعی بسیار محدود به تحریکات خفیف پوستی است. ممکن است در برخی افراد با پوست‌های بسیار حساس یا مبتلا به اگزما، استفاده از سرم ترانگزامیک اسید منجر به قرمزی، خارش یا خشکی ملایم در ناحیه مصرف شود. این واکنش‌ها معمولاً نادر هستند و با تنظیم دفعات مصرف یا همراه کردن سرم با یک مرطوب‌کننده مناسب، برطرف می‌شوند.

برای اطمینان از عدم وجود حساسیت، توصیه می‌شود قبل از شروع مصرف منظم هر سرم ترانگزامیک اسید جدید، تست پچ انجام شود. بدین صورت که مقدار کمی از سرم روی بخش کوچکی از پوست بازو یا پشت گوش مالیده شود و ۲۴ تا ۴۸ ساعت صبر کنید. اگر در این مدت نشانه‌ای از واکنش آلرژیک یا التهاب غیرعادی (مثل قرمزی شدید، سوزش زیاد یا کهیر) مشاهده نشد، می‌توان با خیال راحت مصرف سرم را طبق دستورالعمل شروع کرد. خوشبختانه تنها عوارض ترانگزامیک اسید موضعی به همین موارد جزئی محدود می‌شود و این ترکیب بر خلاف مصرف خوراکی، وارد جریان خون سیستمیک نمی‌گردد؛ در نتیجه خطراتی مانند لخته شدن خون یا سایر عوارض داخلی در مورد سرم وجود ندارد.

به طور کلی عوارض ترانگزامیک اسید به شکل سرم آنقدر ناچیز است که می‌توان از این ماده برای مدت طولانی بدون مشکل استفاده کرد. با این وجود حتی در استفاده از سرم ترانگزامیک اسید نیز باید اعتدال را رعایت کرد. معمولاً غلظت ۲٪ تا ۵٪ از این ماده در محصولات پوستی کافی است و مقادیر بیشتر لزوماً اثر بهتری ندارند. همچنین بهترین نتایج وقتی حاصل می‌شود که سرم ترانگزامیک اسید در کنار دیگر ترکیبات روشن‌کننده مثل نیاسینامید، ویتامین C یا آربوتین استفاده شود. بسیاری از سرم‌های ضد لک موجود در بازار از ترکیب ترانگزامیک اسید با این مواد بهره می‌برند تا اثر هم‌افزایی (سینرژی) در کاهش لک‌ها داشته باشند.

مزایای استفاده از سرم ترانگزامیک اسید (در مقایسه با قرص)

سرم ترانگزامیک اسید به دلیل استفاده موضعی، ایمن‌تر از مصرف خوراکی است و عوارض بسیار کمتری دارد. در حالی که سرم ترانگزامیک اسید به طور مستقیم روی پوست تاثیر می‌گذارد و از طریق خون وارد بدن نمی‌شود، قرص‌های خوراکی ممکن است عوارضی مانند مشکلات گوارشی و عوارض سیستمیک به همراه داشته باشند. این ویژگی سرم ترانگزامیک اسید آن را به گزینه‌ای ایمن‌تر برای بسیاری از افراد تبدیل کرده است.

سرم ترانگزامیک اسید برای انواع پوست، حتی پوست‌های حساس، مناسب است و نیازی به نسخه پزشک ندارد. این امر باعث می‌شود که مصرف سرم ترانگزامیک اسید بسیار راحت‌تر و در دسترس‌تر باشد. همچنین، سرم ترانگزامیک اسید به راحتی با سایر محصولات مراقبت پوست ترکیب می‌شود و هیچ‌گونه تداخلی در عملکرد آن‌ها ایجاد نمی‌کند.

یکی دیگر از مزایای بزرگ سرم ترانگزامیک اسید این است که می‌توان آن را برای مدت طولانی‌تری نسبت به قرص‌های خوراکی استفاده کرد، زیرا عوارض ترانگزامیک اسید در مصرف موضعی به حداقل می‌رسد. با استفاده از سرم ترانگزامیک اسید می‌توان به طور مداوم و برای ماه‌ها از آن بهره‌برداری کرد بدون اینکه با مشکلات جدی مواجه شوید.

سرم ترانگزامیک اسید به طور موثر به کاهش لک‌های هورمونی مانند ملاسما کمک می‌کند. همچنین، به عنوان جایگزین هیدروکینون، سرم ترانگزامیک اسید نتایج قابل توجهی در روشن کردن پوست دارد و برخلاف هیدروکینون، عوارض ترانگزامیک اسید ناشی از تحریکات و حساسیت‌ها را به همراه ندارد.

در نهایت، سرم ترانگزامیک اسید به دلیل عوارض جانبی کم و اثربخشی مناسب، انتخابی عالی برای درمان لک‌ها و بهبود وضعیت پوست است. استفاده از سرم ترانگزامیک اسید برای افرادی که به دنبال یک راهکار ایمن و مؤثر برای کاهش لک‌های پوستی هستند، توصیه می‌شود.

سرم ترانگزامیک اسید و قرص ترانگزامیک اسید، کدام ایمن‌تر است؟

از منظر عوارض، تفاوت آشکاری بین این دو شکل وجود دارد. همان‌طور که دیدیم، عوارض ترانگزامیک اسید بیشتر متوجه شکل خوراکی آن است. قرص ترانگزامیک اسید به دلیل اثر سیستمیک در تمام بدن، می‌تواند باعث عوارض جدی‌تری مانند ترومبوز یا اختلالات عصبی شود. در مقابل، سرم ترانگزامیک اسید که به صورت موضعی و فقط روی پوست استعمال می‌شود، عمدتاً سرم ترانگزامیک اسید عاری از عوارض خطرناک بوده و تنها در موارد نادر حساسیت پوستی خفیف ایجاد می‌کند. بنابراین از نظر ایمنی، سرم ترانگزامیک اسید نسبت به قرص مطمئن‌تر است.

با توجه به مطالب فوق، در مواردی که لک‌های پوست خفیف تا متوسط باشند یا بیمار زمینه مشکلات پزشکی دارد که مصرف قرص را پرخطر می‌کند، درمان با سرم ترانگزامیک اسید اولین انتخاب خواهد بود. قرص ترانگزامیک اسید از طریق گردش خون به عمق بافت پوست نفوذ کرده و مستقیماً فرآیندهای درونی ایجاد لک را مهار می‌کند؛ به همین دلیل در درمان لک هورمونی شدید (ملاسماهای مقاوم) نتایج قوی‌تر و سریعتری از خود نشان داده است.

یک دوره مصرف خوراکی ترانگزامیک اسید با دوز کم (مثلاً ۲۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز) تحت نظر پزشک می‌تواند طی ۲ تا ۳ ماه شدت ملاسما را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. در مقابل، سرم ترانگزامیک اسید اثر ملایم‌تری دارد و برای مشاهده تأثیر آن بر لک‌های پوستی باید کمی صبور بود. معمولاً طی ۸ تا ۱۲ هفته مصرف مداوم سرم ترانگزامیک اسید، نتایج روشن‌کنندگی آن نمایان می‌شود. هرچند تاثیر سرم ممکن است به اندازه قرص سریع نباشد، اما مزیت آن بی‌خطر بودن و امکان استفاده طولانی‌مدت برای حفظ نتایج است.

در مورد قرص این ماده، همانطور که ذکر شد، عوارض شامل مشکلات جدی‌تری مانند تشکیل لخته خون است که می‌تواند به مشکلات گردش خون و ترومبوز منجر شود. این عوارض به دلیل تاثیر سیستمیک قرص و تاثیر آن بر تمام بدن رخ می‌دهد. علاوه بر این، عوارض ترانگزامیک اسید می‌تواند شامل اختلالات گوارشی، دردهای شکمی، تهوع و حتی استفراغ باشد که باید به پزشک اطلاع داده شود. در برخی موارد، در مصرف خوراکی می‌تواند به مشکلات بینایی نیز منجر شود.

بنابراین افرادی که از مشکلات خاص مانند بیماری‌های قلبی-عروقی یا اختلالات انعقادی خون رنج می‌برند باید از مصرف قرص ترانگزامیک اسید خودداری کنند. اما در مقابل، سرم ترانگزامیک اسید فاقد این عوارض جدی است و تنها ممکن است در برخی افراد حساس، تحریکات پوستی خفیف ایجاد کند. در نتیجه، برای کسانی که نگرانی‌هایی در خصوص عوارض ترانگزامیک اسید دارند یا می‌خواهند از درمانی ایمن‌تر استفاده کنند، سرم ترانگزامیک اسید گزینه‌ای مناسب‌تر و کم‌خطرتر خواهد بود.

ترانگزامیک اسید برای درمان لک هورمونی (ملاسما)

درمان لک هورمونی یا ملاسما یکی از چالش‌برانگیزترین موارد در زمینه درمان لک پوست است. ملاسما عمدتاً به صورت لک‌های قهوه‌ای تا خاکستری روی گونه‌ها، پیشانی و بالای لب ظاهر می‌شود و با تغییرات هورمونی (مانند بارداری، قرص‌های جلوگیری از بارداری یا اختلالات تیروئید) تشدید می‌گردد. از این رو در زبان عامه به آن «لک بارداری» یا «لک هورمونی» نیز گفته می‌شود. 

سال‌ها درمان استاندارد ملاسما استفاده از کرم‌های حاوی هیدروکینون، ترتینوئین و استروئیدهای موضعی بوده است. اما این درمان‌ها عوارضی مانند تحریک شدید پوست داشته و برای مصرف طولانی‌مدت مناسب نیستند. در سال‌های اخیر ترانگزامیک اسید چه به صورت خوراکی و چه سرم ترانگزامیک اسید موضعی، به عنوان درمان کمکی یا جایگزین مطرح شده است. مطالعات نشان داده‌اند ترانگزامیک اسید با مکانیسم مهار تولید ملانین و اثر ضدالتهابی، به طور قابل ملاحظه‌ای شدت ملاسما را کاهش می‌دهد.

در درمان لک هورمونی مقاوم به سایر درمان‌ها، مصرف خوراکی ترانگزامیک اسید تحت نظر متخصص پوست می‌تواند نتایج چشمگیری ایجاد کند. اما برای اغلب افراد، استفاده منظم از سرم ترانگزامیک اسید در کنار یک ضدآفتاب طیف‌وسیع و پرهیز از آفتاب، راهکاری موثر و ایمن برای کم‌رنگ کردن لک هورمونی است. نکته مهم آن است که چه در روش خوراکی و چه موضعی، درمان لک هورمونی نیازمند زمان و پیگیری است. ملاسما معمولاً طی چندین سال ایجاد شده و انتظار بهبود کامل در چند هفته واقع‌بینانه نیست.

به همین دلیل متخصصان توصیه می‌کنند حداقل به مدت ۳ ماه از سرم ترانگزامیک اسید به همراه سایر مراقبت‌های پوستی (مثل ضدآفتاب، کلاه و پرهیز از نور مستقیم خورشید) استفاده شود تا تغییرات مثبت تدریجی آشکار گردد. پس از کمرنگ شدن لک‌ها نیز ادامه درمان نگهدارنده با سرم (مثلاً سه بار در هفته) می‌تواند از برگشت ملاسما جلوگیری کند. مزیت مهم این رویکرد آن است که می‌توان درمان لک هورمونی را برای مدت طولانی ادامه داد بدون آنکه عوارض قابل توجهی ایجاد شود.

ترانگزامیک اسید به عنوان جایگزین هیدروکینون

هیدروکینون سال‌ها به عنوان یکی از قوی‌ترین ترکیبات ضد لک برای درمان مشکلات رنگدانه‌ای پوست استفاده می‌شده است. با این حال، استفاده طولانی‌مدت از هیدروکینون ممکن است باعث عوارضی مانند قرمزی، خشکی و التهاب پوست شود و حساسیت پوست به نور خورشید را افزایش دهد. علاوه بر این، مصرف مداوم و بی‌رویه هیدروکینون در برخی افراد می‌تواند منجر به پدیده‌ای نادر و برگشت‌ناپذیر به نام «اکرونوز» گردد. به همین دلیل، بسیاری از کشورها فروش آزاد محصولات حاوی هیدروکینون را محدود کرده‌اند و پزشکان معمولاً دوره درمان با این ماده را حداکثر به ۳ تا ۴ ماه توصیه می‌کنند.

در این میان، جایگزین هیدروکینون، ترانگزامیک اسید در حال جایگزینی برای این ترکیب در درمان لک‌های پوستی است. این ترکیب جدید به دلیل کم‌خطر بودن و عوارض جانبی کمتر، به عنوان جایگزین هیدروکینون در درمان لک‌های هورمونی و پوستی معرفی شده است. استفاده از جایگزین هیدروکینون مانند ترانگزامیک اسید، می‌تواند راهکاری ایمن و مؤثر برای کاهش لک‌های پوست باشد بدون آنکه عوارض جانبی هیدروکینون را به همراه داشته باشد.

در چنین شرایطی، نیاز به ترکیبات امن‌تر برای درمان لک مطرح شد و ترانگزامیک اسید یکی از امیدبخش‌ترین گزینه‌هاست. ترکیبات مختلفی همچون آربوتین، کوجیک اسید، نیاسینامید و ترانگزامیک اسید به عنوان جایگزین هیدروکینون پیشنهاد شده‌اند. در این بین، ترانگزامیک اسید به خاطر اثربخشی مناسب و عوارض ناچیز، مورد توجه ویژه قرار گرفته است. همان‌طور که ذکر شد، تحقیقات علمی اثربخشی ترانگزامیک اسید را در حد هیدروکینون ولی بدون عوارض جانبی جدی نشان داده‌اند.

این ماده باعث تخریب مستقیم ملانوسیت‌ها (مانند هیدروکینون) نمی‌شود بلکه با تعدیل فرایندهای التهابی و آنزیمی، تولید ملانین را کاهش می‌دهد. بنابراین خطر تغییر رنگ بدشکل یا آسیب دائمی به ساختار پوست را ندارد. بسیاری از برندهای معتبر نیز به دلیل همین مزایا، در حال افزودن ترانگزامیک اسید به محصولات خود به عنوان جایگزین هیدروکینون هستند.

به عنوان مثال، سرم ترانگزامیک اسید درما فکتوری (Derma Factory) که حاوی ۳٪ ترانگزامیک اسید و ۱۰٪ نیاسینامید است، جهت کاهش انواع لک از جمله لک هورمونی به بازار عرضه شده است. نیاسینامید موجود در این سرم سد دفاعی پوست را تقویت کرده و اثر ضد لک ترانگزامیک اسید را تکمیل می‌کند. نمونه دیگر، سرم ترانگزامیک اسید آیزو (ISOV) مدل TC Spot Solution است که از ترکیب ترانگزامیک اسید و عصاره‌های روشن‌کننده برای کاهش جای جوش و لک‌های مقاوم بهره می‌برد. این محصولات نشان‌دهنده رویکرد جدیدی هستند که به جای هیدروکینون از ترکیبات نوینی مثل ترانگزامیک اسید به عنوان جایگزین هیدروکینون در درمان لک استفاده می‌کنند.

نتیجه‌گیری

عوارض ترانگزامیک اسید بسته به شکل مصرف آن متفاوت است. در حالی که مصرف خوراکی این ماده (قرص) ممکن است با عوارض پراهمیتی همراه باشد و نیاز به نظارت دقیق پزشکی دارد، استفاده از سرم ترانگزامیک اسید موضعی به طور کلی ایمن بوده و برای اکثر افراد قابل تحمل است. ترانگزامیک اسید چه به عنوان درمان کمکی در ملاسما و چه به عنوان جایگزین هیدروکینون در محصولات روشن‌کننده، جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده است. اگرچه قرص ترانگزامیک اسید می‌تواند برای درمان لک هورمونی شدید موثرتر باشد، اما به دلیل خطرات بالقوه فقط باید تحت نظر پزشک مصرف شود. در مقابل، سرم ترانگزامیک اسید گزینه‌ای مطمئن برای مراقبت روتین پوست و کاهش تدریجی لک‌هاست. 

در نهایت، انتخاب بین قرص و سرم بستگی به شدت مشکل و نظر پزشک دارد. برای لکه‌های خفیف‌تر و به منظور حفظ ایمنی بالا و دوری از عوارض، سرم موضعی ترجیح داده می‌شود. در موارد مقاوم و گسترده نیز می‌توان با مشورت پزشک از درمان خوراکی کوتاه‌مدت بهره برد. به طور کلی، سرم ترانگزامیک اسید یک محصول نوین و موثر است که با حداقل عوارض به درمان انواع لک‌های پوستی کمک می‌نماید.